Brandenburger Tor

Brandenburger Tor – tussen technologie en geschiedenis

Februari 2012. Berlijn. Ik was er voor een festival rond technologische kunst. Overdag en ’s avonds liep ik van installatie naar installatie. Lichtprojecties op ruwe muren. Interactieve kunst die reageerde op beweging. Gesprekken met makers die met code werkten zoals anderen met verf. Het was zo’n trip waarbij je hoofd tintelt van ideeën.

Maar Berlijn is meer dan technologie en experiment. Dus tussen twee programmaonderdelen door trokken we de stad in. Je kunt daar moeilijk omheen: de Brandenburger Tor hoort erbij. Niet als toeristisch vinkje, maar als ankerpunt in de geschiedenis.

Toen ik er stond, voelde het vreemd vertrouwd. Deze poort was ooit de grens van de stad. Een doorgang. Een scheidslijn. Nu is het een open plek waar mensen uit alle windstreken samenkomen. Selfies, lachende groepen, gidsen met vlaggetjes. En daar tussendoor de stilte van wat hier allemaal is gebeurd.

Ik stond er met mijn camera in de hand. Tussen technologie en geschiedenis. Tussen verleden en nu. En ik dacht: wat wij vandaag maken met licht en pixels, staat hier tegenover stenen die al eeuwen overeind blijven.

Dat contrast maakt reizen voor mij interessant. Je komt voor iets nieuws, en je vertrekt met een verhaal dat al lang bestond.

Camera: Olympus E-300
Lens: Zuiko Digital 40-150 mm
Techniek: ISO 800, 45 mm, 0 EV, f 5.4, 1/100 sec
Datum: 05-02-2012