We gaan weer op weg

Richting Spanje, maar deze keer iets anders

Geplaatst op: 29-08-2026
Door: Ton Haex, in de categorie: Onderweg Met Ton
Trefwoorden: Spanje • Frakrijk • Denia

Het begint toch weer te kriebelen. Na een periode waarin vakantie bepaald niet vanzelfsprekend was, hebben we besloten dat we in oktober weer op pad gaan. Naar Spanje. Drie weken naar Dénia om precies te zijn.

Maar deze keer doen we het bewust wat anders.

Onze vorige vakantie in Spanje liep immers niet helemaal zoals gepland. Ik werd daar behoorlijk ziek en uiteindelijk moesten we de vakantie afbreken en terug naar Nederland. Zoiets vergeet je natuurlijk niet zomaar. Het betekent niet dat we voortaan thuis achter de geraniums gaan zitten — die hebben daar trouwens ook niet om gevraagd — maar wel dat we wat beter nadenken over hoe we reizen.

Daarom hebben we in Dénia een appartement op de begane grond gehuurd. Een plek waar we drie weken blijven, waar we niet iedere paar dagen koffers hoeven in- en uit te pakken en van waaruit we rustig kunnen bekijken waar we die dag zin in hebben.

Maar voordat we daar zijn, wacht eerst nog een kleine expeditie.

Eerst met z'n vijven naar Frankrijk

Marjon heeft een broer die in Amélie-les-Bains-Palalda woont, een mooi stadje helemaal in het zuiden van Frankrijk, tegen de Pyreneeën aan. Daar willen we eerst een paar dagen naartoe.

En we gaan niet alleen. Drie zussen van Marjon gaan met ons mee. Dat betekent dus: Marjon, drie zussen, ik én alle bagage in één auto.

Ik vermoed dat ergens tussen Nijmegen en Zuid-Frankrijk vanzelf duidelijk wordt welke spullen achteraf toch niet zo noodzakelijk waren. Vijf mensen in een auto is prima. Vijf mensen, vijf koffers, jassen, tassen en alle spullen waarvan iedereen vooraf heeft gezegd "ach, dat kan er nog wel bij" is een ander verhaal.

Maar het wordt ongetwijfeld gezellig.

We rijden de eerste dag richting het zuiden en zoeken ergens ter hoogte van Beaune een hotel voor de nacht. Dat breekt de lange rit mooi in tweeën. Bovendien is Beaune bepaald geen vervelende omgeving om even neer te strijken. We zitten daar midden in Bourgondië, tussen de wijngaarden en historische stadjes. Het hoeft onderweg niet meteen een complete excursie te worden, maar een goede maaltijd en misschien een klein stukje Beaune meepakken lijkt me bepaald geen straf.

De volgende ochtend gaan we verder naar het zuiden.

Naar Amélie-les-Bains

Langzaam verandert onderweg het landschap. Bourgondië maakt plaats voor Zuid-Frankrijk en uiteindelijk komen de Pyreneeën steeds dichterbij. Amélie-les-Bains ligt in de Vallespir, in het Franse deel van Catalonië. Het is van oudsher een kuuroord, omgeven door bergen, bossen en kleine dorpen. Alleen de rit ernaartoe lijkt me al prachtig.

Daar woont dus de broer van Marjon met zijn vrouw en we blijven er een paar dagen. En dat is eigenlijk precies wat we willen. Niet aankomen, één nacht slapen en de volgende ochtend alweer verder. Gewoon even blijven. Familie bezoeken, rondkijken, ergens koffie drinken, misschien een wandeling maken en vooral niet het gevoel hebben dat we een vakantieschema moeten afwerken. We hebben tijd. Dat wordt sowieso een belangrijk onderdeel van deze reis.

Met vier dames richting Girona

Na een paar dagen komt er weer beweging in het gezelschap. We vertrekken uit Amélie-les-Bains en rijden richting Spanje. De drie zussen gaan namelijk niet mee naar Dénia. We brengen hen naar Girona, vanwaar ze terug naar Nederland vliegen.

Dat betekent dat er ergens op een vliegveld in Girona een bijzonder moment gaat plaatsvinden. Daar nemen afscheid van de drie zussen..., ...en ineens is de auto leeg. Nou ja, relatief leeg.

Na een paar dagen met vijf mensen en alle bagage zal het waarschijnlijk voelen alsof we plotseling een touringcar tot onze beschikking hebben. En dan begint voor Marjon en mij het tweede deel van de reis.

Langs de Spaanse kust naar Dénia

Vanaf Girona rijden we verder zuidwaarts naar Dénia. Dat is nog een behoorlijke rit, maar wel eentje waarbij het vakantiegevoel steeds nadrukkelijker aanwezig zal zijn. Catalonië voorbij, langs de Spaanse oostkust, Valencia voorbij en uiteindelijk richting de Costa Blanca. En daar hoeven we vervolgens even helemaal nergens meer naartoe.

Drie weken lang hebben we hetzelfde appartement als thuisbasis. Dat lijkt me heerlijk. Geen koffers verplaatsen. Geen wekker omdat we "op tijd weg moeten". Geen lijst met tien bezienswaardigheden die we vandaag absoluut gezien moeten hebben omdat we morgen alweer vertrekken. We bekijken het per dag.

En dan Dénia zelf

Dénia lijkt ons daarvoor eigenlijk een heel mooie plek. Het is geen badplaats die alleen maar uit hotels, appartementencomplexen en souvenirwinkels bestaat. Dénia is een echte Spaanse stad, met een historische binnenstad, een haven, stranden en natuurlijk het kasteel dat boven de stad uittorent.

De Castillo de Dénia wordt waarschijnlijk een van die plekken waar we vanzelf een keer terechtkomen. Niet omdat het op dag drie om 10.15 uur in ons vakantieschema staat, maar omdat je zo'n kasteel iedere keer ziet liggen en uiteindelijk toch wilt weten hoe het er boven uitziet.

Rond de oude stad liggen straatjes, pleinen, terrasjes en natuurlijk restaurants. Dénia staat bovendien bekend om zijn gastronomie. De beroemde rode garnaal van Dénia schijnt bijna een plaatselijke beroemdheid te zijn. Ik vermoed dat we daar onderzoek naar moeten doen. Puur journalistiek uiteraard.

De zee aan de ene kant, de Montgó aan de andere

Wat Dénia extra aantrekkelijk maakt, is de omgeving. Aan de ene kant ligt de Middellandse Zee. Ten noorden van de stad liggen de lange zandstranden van Les Marines. Aan de zuidkant verandert de kust en vind je bij Les Rotes juist rotsachtige baaien en helder water.

En achter Dénia ligt de Montgó, de markante berg die het landschap domineert. Het natuurpark rond de Montgó biedt allerlei wandelmogelijkheden. We zullen ter plaatse wel bekijken wat voor ons haalbaar en aantrekkelijk is. Een vakantie hoeft tenslotte geen survivalprogramma te worden.

Ook zonder een berg te beklimmen kun je ervan genieten.

Genoeg te ontdekken

En als we zin hebben om eropuit te gaan, ligt er genoeg in de omgeving.

Jávea/Xàbia ligt vlakbij en heeft een mooie oude kern en een heel andere kust. Iets verder liggen plaatsen als Altea, met zijn witte huizen en blauwe koepels, en Calpe, waar de enorme rots Peñón de Ifach nauwelijks over het hoofd te zien is.

Landinwaarts liggen weer kleine dorpen, valleien, wijngaarden en bergen. Ook Valencia ligt binnen bereik als we een dag wat verder weg willen. En misschien nemen we vanuit Dénia zelfs een keer de boot. Vanuit de haven vertrekken veerboten richting de Balearen. Of we dat daadwerkelijk gaan doen? Geen idee. En dat is nu juist het aardige. We hoeven nog niet alles te weten.

Deze reis wordt anders

Misschien is dat wel waar ik het meest benieuwd naar ben. Niet alleen wat we gaan zien, maar vooral hoe we deze reis gaan beleven. Na wat er tijdens onze vorige vakantie gebeurde, stap je toch anders in de auto. We zijn voorzichtiger geworden. We kiezen bewust voor een vaste plek, een appartement op de begane grond en vooral voor drie weken waarin niets hoeft.

Maar voorzichtig zijn betekent niet dat je moet stoppen met reizen. Integendeel. We gaan weer. Eerst met een volle auto naar Frankrijk, een paar dagen familie, drie zussen afleveren in Girona en daarna met z'n tweeën verder naar Dénia.

En zoals altijd zullen we onderweg verslag doen van wat we meemaken. Van de mooie plekken natuurlijk, maar waarschijnlijk ook van de dingen die anders lopen dan gepland. Want juist daar ontstaan meestal de verhalen.

Dat doen we weer op onze blog Onderweg met Ton. Al moeten we misschien zo langzamerhand erkennen dat die naam niet meer helemaal klopt.

Want deze keer is het nadrukkelijk: Onderweg met Ton — en natuurlijk ook met Marjon.

In oktober gaan we rijden. We zijn benieuwd wat deze reis ons gaat brengen.

Waar reizen, AI en verbeelding samenkomen in verhalen, beelden en digitale experimenten.

Nieuwsgierig blijven is misschien wel de mooiste reis die je kunt maken. Bedankt dat je een stukje met mij meereist.

© Alle rechten voorbehouden, © 2026

☕ Steun mijn creatieve werk