Racisme is misdadig
Tijdens een wandeling door de Nijmeegse binnenstad bleef ik plots stilstaan. Op een deur stond in grote letters: Racisme is misdadig. Simpel. Krachtig. En waar.
Het raakte me.
Want hoe vaak hoor je niet: “Zo had ik het niet bedoeld hoor…”
Meestal komt die zin pas nadat iemand is aangesproken op een racistische opmerking. En dan gaat het niet over schreeuwende haat of vuistdikke discriminatie, maar juist over die zogenaamd onschuldige zinnetjes.
Zoals: “Dat zal bij jullie cultuur wel normaal zijn.”
Of: “Maar waar kom je écht vandaan?”
Gevolgd door: “Je spreekt zo goed Nederlands!”
Wat er vaak niet bij wordt gezegd, maar wel wordt gevoeld: jij hoort er eigenlijk niet echt bij.
En daar zit het gif. Niet in de woorden zelf misschien, maar in de aanname erachter.
Want iemand met een ‘kleurtje’ is heel goed mogelijk hier in Nederland geboren. Net zo goed een Nijmegenaar als jij of ik. Misschien zelfs met betere fietskuiten.
Racisme begint niet bij haat – het begint bij gedachteloosheid. Bij opmerkingen die voortkomen uit vooroordelen, niet uit nieuwsgierigheid. En het eindigt vaak in ongemak, pijn of uitsluiting. Terwijl dat zó makkelijk te vermijden is.
Door even stil te staan.
Door eerst te denken.
Door gewoon te vragen: “Hoe heet je?” in plaats van “Waar kom je écht vandaan?”
Die tekst op de muur had het goed:
Racisme is misdadig.
En het minste wat we kunnen doen, is het niet goedpraten met: “Zo bedoelde ik het niet.”
Want dat is simpelweg niet genoeg.
Camera: HP Photosmart R70
Lens: 39 mm, f 2
Techniek: ISO 100, 39 mm, 0 EV, f 2.8, 1/610 sec
Datum: 31-03-2005 15.12
